آمايش سرزمين، مديريت عالمانة محيط و حفاظت آن در برابر هرگونه بهرهگيريهايي كه با تخريب انجام و به عدم تعادل محيط زيست انساني منتهي ميشود از مسائل ژئومورفولوژي كاربردي است. ژئومورفولوژي سعي دارد از سويي، بين پديدههاي ظاهراً ايستايي محيط طبيعي با عوامل پويايي آن رابطهاي برقرار كند و با نگرش سيستمي به نتايج و فرايندهاي اين روابط بنگرد و از سوي ديگر، با ايجاد رابطة موزون بين ژئومورفولوژي با دانشهاي مجاور و معين ديگر، در آمايش سرزمين و مديريت فضاهاي مختلف جغرافيائي گامي اساسي بردارد.
در منطقه گوگان وجود جلگهاي با شيب ملايم كه اراضي زراعي حاصل خيز روستائيان در آن جاي گرفته و پوشيده از باغات و درختان ميوه ميباشد، ناهمواريهايي با سطح نسبتاً مسطح كه در بعضي از نقاط آن چشمههاي آب، فوران مينمايد، سطوح پوشيده از نمك كه فاقد هر گونه آثار حياتي بوده و بالاخره مجاورت با درياچة اروميه ضمن خلق چشماندازي زيبا، تضاد ژئومورفولوژيكي عميقي را در مناطق طبيعي اين حوضه جلوهگر ميسازد كه براي هر يك از اين چشم اندازهاي زيبا مديريتي را بايد اتخاذ داشت تا با استفاده بهينه از توانهاي محيطي اين منطقه و اتخاذ تصميماتي در خور و شايستة براي چالشهاي آن قدمي به سوي توسعه پايدار و آمايش سرزمين در اين منطقه برداشته شود.
در اين مقوله براي درك و فهم و اهميت موضوع ابتدا به توانها و پتانسيلها و سپس چالشهاي محيطي و طبيعي منطقه گوگان پرداخته خواهد شد.
برچسبها:
جغرافیا,
آمایش سرزمین,
مدیریت محیط,
گوگان
|
+| نوشته شده توسط
قلعه ای در ۱۳۸۶/۱۲/۰۳
|
